Φτύσε το είδωλό σου

Μηνύματα για υιοθέτηση γάτων και σκύλων «εξυπνούλης γατούλης ζητάει χαδάκια και μια ζεστούλα γωνίτσα σε σπιτάκι».

Δάκρυα και κακό για τα δικαιώματα των ζώων, εκείνων των μοναχικών που δεν τους περιμένει κανείς εντός των τειχών του σπιτιού τους.

Κοινωνία σε προχωρημένη θλίψη και σήψη.

Αλληλεγγύη με τρόφιμα, ελεημοσύνη σε τυχαίο επαίτη που απλώνει το χέρι, κέρμα 50 λεπτών και μετά κουβέντα 50 λεπτών, αν η κίνηση αυτή θα εκπληρώσει τον σκοπό της. Χριστουγεννιάτικα μπαζάρ παντού, μπαράζ υπερκαταναλωτισμού.

Και κάπου εκεί που δεν γεμίζουν τα κενά με φωτογραφίες και likes στο facebook, κάπου εκεί, αρχίζουν τα ουσιαστικά ερωτηματικά, εκείνα που σφραγίζονται από κάθε τελεία, στο κάθε λάθος κεφάλαιο της ζωής, μικρό ή μεγάλο σε χρόνο ή χώρο στο μυαλό και αλλού.

«Θα τα πούμε», «μην χαθούμε», «να πιούμε κανέναν καφέ»…πόσα τέτοια δεν κρατήθηκαν, δεν τηρήθηκαν, δεν πραγματοποιήθηκαν.

Image

Εκείνα τα όμορφα μαύρα δαντελένια εσώρουχα ακόμα περιμένουν στην καλύτερη θέση της ντουλάπας, να φορεθούν, αγοράστηκαν 1,2,3….8, 9, 10 χρόνια πριν. Αλλά εκείνη η νύχτα τελικά άργησε περισσότερο και θα αργήσει κι άλλο όσο οι μέρες περνούν.

Image

Το κενό δεν γεμίζει με καινούρια πράγματα πλέον. Η εμπειρία απέδειξε πως η καλή πράξη της χρονιάς ήταν άλλος ένας τρόπος να νιώσουμε καλύτερα μπροστά στον καθρέφτη, όταν κοιταζόμαστε γυμνοί, ολόγυμνοι και βρίσκουμε το θάρρος μιας στιγμιαίας σιωπηλής αυτοκριτικής προσωπικών συμπεριφορών και επιλογών…λίγο πριν καταραστούμε ακόμα μια φορά την τύχη μας, την μοίρα μας, πριν βρούμε μια δικαιολογία για αυτή την γύμνια που προσπαθούμε μέσα στον πανικό να καλύψουμε, από προσβολή ….προσωπικής αιδούς.

Image

Αυτό είναι το όριο! Εδώ σταματάει αυτή η τρομακτική σκηνή. Τα εφφέ στην εικόνα (μας) γεμίζουν από χρώματα, μυρωδιές και φτιασίδι. Πάστωμα να καλύψουμε αυτά που δεν αντέχουμε να βλέπουμε…και φυσικός ήχος, εξατμίσεων, φωνών, όχλου! Πως άλλαξε έτσι η έννοια «φυσικός» …

 

Βανέσσα Μαρά 

V4vent@gmail.com