Μικρές ώρες…

Λατρεύω τις μικρές ώρες τα ξημερώματα, που η βαβούρα της μέρας έχει χαθεί και η ησυχία της νύχτας γαληνεύει αυτήν την πόλη. Ταξιδεύω στα βιβλία μου και στις γραφές. Μικρά διαλείμματα να απολαύσω το πανφέγγαρο από το μπαλκόνι και την γλυκιά προσμονή για την άνθηση του γιασεμιού που μόλις πότισα.

Αυτή τη φορά δεν θα γράψω άλλη μια αντιδραστική σκέψη, θα αρκεστώ στη μεγαλοπρέπεια του φωτός που σκορπίζεται έξω και παραβιάζει το τζάμι για να έρθει να φωτίσει τη γωνίτσα που σχηματίζουν οι τοίχοι.

Μια αγαπημένη ανάσα ακούγεται από το διπλανό δωμάτιο…