Αλάργα και αγάντα από τα όνειρα

Και ξεμακραίνει η ουτοπία πιο πολύ, κάθε επόμενη στιγμή, σαν σκαρί που του σπασαν οι κάβοι, παίζουν τα πανιά του και ο καπετανιός ξενύχτησε με καποια πεταλούδα της νύχτας κι ακόμα ρούμια πίνει…

Advertisements

Υπάρχουν καλοί μπάτσοι; Κακές ζαρντινιέρες;

moto

υπάρχουν καλοί και κακοί μπάτσοι. Οι καλοί λοιπόν που είναι να εκτοπίσουν απο το σώμα τους «κακούς και λίγους» συναδέλφους. Δλδ ο «καλός» και ηθικός περιορίζεται στις δικές του πράξεις και δεν διεκδικεί δικαιοσύνη γενικότερα; Δεν έχει αξιοπρέπεια να καταδικάσει και να κατακρίνει την αδικία και το έγκλημα ειδικότερα όταν ο ίδιος έχει συνέπειες στη ζωή του απλά λόγω ιδιότητας; Μέχρι εκεί φτάνει λοιπόν η καλοσύνη του! Μέχρι την βόλεψη του! Και όχι δεν είναι «καλός» αν ανέχεται την αδικία να εξελίσσεται μπροστά στα μάτια του. Δειλός και φοβιτσίαρης είναι να κάνει αυτά που κάνουν και οι «κακοί» συνάδελφοί του. Αλλά αν μπορούσε να τα κάνει, σίγουρα θα έκανε και αυτός τα ίδια και χειρότερα. Η συγκάλυψη είναι συνέργεια στο έγκλημα.