Για ένα παγκάκι στην Κυψέλη

Φασισμός,
όνομα ουσιαστικό,
πολύ ουσιαστικό,
πληθυντικού αριθμού,
γένους ούτε θηλυκού ούτε αρσενικού,
γένους ελληνικού,
ενικός αριθμός: ανθρωποι που δεν αγαπούν, άνθρωποι που ξεχνούν.

Ο σεβασμός
όνομα ουσιαστικό,
στην αρχή ηχηρό
και μετα αργό, σιγανό.
Οι σεβασμοί, για όλα όσα κατηγορείς πως φταίν, για όσα δεν έμελλε να μάθεις.

Η λήθη,
κύριο όνομα των άλλοτε προσφύγων.
ενικού αριθμού,
μόνο ενικού, ο νόστος για πατρίδες που ζήλεψες αλλά δεν δύνασαι να προσφέρεις.

Το φως,
όνομα ουσιαστικο,
γένους παγκόσμιου.
Ενικού αριθμού στις καρδιές πολλών.
Τα φώτα , τα φώτα που σε ξεγελάν.
Όλη τη γλώσσα μίλησες μα τίποτα δεν είπες.

Τα μπορντέλα να πωλούν αγκαλιές

tlastoneone

Αυτές είναι οι πιο ακριβές, που λείπουν περισσότερο. Μια αγκαλιά, ένα χάδι και ένας καλός λόγος. Έτσι πήγε και ο αυτός σε κείνο το σπίτι σ’ ένα λιμάνι, κάπου στην Ασία. Ήθελε αγκαλιά εκείνο το βράδυ. Μέρες και νύχτες στη θάλασσα μέτρησε με σκληρή δουλειά και σκληρότερη καρδια. Κάποια, σε άλλη ήπειρο του είπε πως δεν τον αγαπάει. Αραγμένο το βαπόρι στη ράδα και το κοιτούσε από το λιμάνι. Ήξερε ποιο είναι και ας ήταν τόσα πολλά εκεί. Ήταν γνώριμο γι’ αυτόν όπως και η αγκαλιά που του έλειπε και δεν μπορούσε να την αγοράσει πουθενά, αλλά και ούτε καμία άλλη. Άλλωστε πως θα μπορούσε να ξεπληρώσει μια τέτοια υπηρεσία, σε χρήμα μήπως; ‘’ Δώδεκα φράγκα γαλλικά… Μα έβγαλε μια φωνή, κι είδα μια εμένα να κοιτά με μάτι αγριεμένο, και μια το πορτοφόλι μου… Μ’ απόμεινα κι εγώ έναν σταυρό απάνω της σαν είδα κρεμασμένο.»