Emotional burn out

No, don’t disturb the noise, can you hear it?

A cry, maybe a crime.

The struggle.

And then the silence…

And then you, leaving me behind.

run out!

Advertisements

Του άγνωστου αδερφού

thalassa

Αφιερωμένο σε αυτόν τον άγνωστο αδερφό που ήθελε να ζήσει.

Εγκατέλειψε το χωριό του με χαμόγελο και τους γονείς του με δάκρυα.

Η μητέρα του τον αγκάλιασε σφιχτά και του είπε: ‘Να είσαι δυνατός γιε μου, ξέρεις πόσο σ’αγαπώ, να γυρίσεις γρήγορα πίσω.’

Μετά έφυγε με άγνωστο προορισμό, για έναν τόπο που πιστέυαμε πως ήταν γεμάτος ανθρωπιά και πρόοδο.

Ήθελε να ξεφύγει από τη μιζέρια για να επιστρέψει στους δικούς του λίγο πιο χαρούμενος.

Μετά έφυγε προς το άγνωστο.

Πίστευε ότι θα βαδίσει στους δρόμους του παραδείσου και προσγειώθηκε στην κόλαση.

Επιβιβάστηκε σε ένα πλοίο μαζί με αγνώστους.

Ήθελε να αγοράσει ένα εισιτήριο για την ευτυχία και πήρε το τραίνο του θανάτου.

Παιδί από ζεστούς τόπους, δεν γνώριζε από κρύο, παιδί της ερήμου, δεν ήξερε τη θάλασσα, παιδί της στεριάς, δεν ήξερε να κολυμπάει.

Παγιδευμένος ανάμεσα σε ουρανό και θάλασσα, ένα τεράστιο κύμα αναποδογύρισε τη βάρκα και έπεσε στα βαθιά νερά.

Παιδί της πεδιάδας, δεν ήξερε να κολυμπάει.

Μέσα στο άγχος του και ενώ χτυπιόταν απελπισμένος στα κύματα, σκέφτηκε το χωριό του, τους αδερφούς και αδερφές του, τους φίλους τους, τον πατέρα του και κυρίως τη μάνα του.

Στην τελευταία αναπνοή του, κύλησαν μερικά δάκρυα και καθώς πνιγόταν ψιθύρισε: ‘’ Συγχώρα με μάνα, δεν κατάφερα να σας βοηθήσω, και πέθαινα χωρίς να σε ξαναδώ.

Για αυτόν τον άμοιρο, ήταν πιο δύσκολο απ’ όσο πίστευε, το οχυρό της Ευρώπης ήταν αδιαπέραστο.

Τι ειρωνεία της μοίρας! Γεννήθηκε σε γη που διψάει για νερό και πνίγηκε στην ανοιχτή θάλασσα.

Είναι νεκρός εξ αιτίας ενός αδίστακτου  κόσμου, ενός δολοφονικού συστήματος, πέθανε γιατί ήθελε να ζήσει. Με σεβασμό σε σενα, άγνωστε ήρωα των σύγχρονων καιρών.

Αρχικό κείμενο